In het jaar 1919, te midden van het uitgestrekte veenlandschap van Klazienaveen, ontstond een industriële onderneming die de geschiedenis zou ingaan als de NV Purit Maatschappij. Hermannus Oving, een gedreven schoonzoon van Jan Evert Scholten, de beheerder van de Maatschappij Klazienaveen, gaf het startschot voor de productie van actieve kool uit turf. Deze onderneming groeide snel en werd een prominente speler binnen het Scholten-concern.

Het jaar 1924 bracht echter een omwenteling. Purit raakte verstrikt in een complex conflict met de NV Algemeene Norit Maatschappij. Beschuldigingen over prijsdumping en bedrijfsspionage hingen als donkere wolken boven de industriële horizon. Na intensieve onderhandelingen volgde uiteindelijk een volledige overname door Norit, waarmee een nieuw hoofdstuk begon voor de Purit-fabriek.

In de nasleep van de overname specialiseerde de Klazienaveense fabriek zich in de productie van poederkool, terwijl de Zaanse vestiging zich toelegde op gespecialiseerde toepassingen zoals gasmaskerkool, industriële gasadsorptiekool, en zelfs medicinale kool die bekendheid genoot in de vorm van Norittabletten voor reizigers met maagproblemen.

De Tweede Wereldoorlog bracht echter een duistere wending voor de Purit-fabriek. Tijdens het geallieerde offensief in maart 1945, gericht op het bevrijden van Noord-Nederland en de Noord-Duitse Laagvlakte, werd de fabriek in Klazienaveen het tragische doelwit van geallieerde bombardementen. De reden achter deze aanval blijft gehuld in historische nevelen, maar vermoedens wijzen op angst voor het gebruik van de voorraad cokes door Duitse troepen.

Op de fatale vrijdagmiddag van 23 maart 1945, om half twee, viel het lot van de Purit-fabriek. Minstens 50 bommen en talloze andere projectielen regenden neer uit de hemel. Ondanks de vernietiging van hotel Wieringa en het zinken van een schip met turf, werden de vitale delen van de fabriek gespaard, zij het met fosforbranden die uitbraken.

Het bombardement eiste een zware tol, met zes directe slachtoffers en twee anderen die later aan hun verwondingen bezweken. In de dagen na de aanval werd de machinekamer van Purit bezocht door de dood, waar één van de slachtoffers pas vijf dagen later werd gevonden.

Na de bevrijding van Nederland in 1945 zette de Purit-fabriek alles op alles om weer op te bouwen. Efficiëntieverbeteringen en moderniseringen volgden in snel tempo. Klazienaveen herrees uit de as en groeide uit tot de grootste poederkoolfabriek ter wereld.

In 2010, 65 jaar na de tragische gebeurtenissen, werd een monument onthuld ter nagedachtenis aan de slachtoffers van het bombardement. Het Comité Monument Slachtoffers Bombardement Purit 1945, met steun van verschillende instanties, zorgde ervoor dat de herinnering aan die zwarte bladzijde in de geschiedenis van Klazienaveen levendig bleef.