In de lente van 1935 ontstond in het hart van Emmen, een bescheiden stadje in de Nederlandse provincie Drenthe, een oase van exotische schoonheid – het Noorder Dierenpark.

Willem Oosting, een gedreven visionair, was de geest achter deze betoverende plek. Met zijn passie voor dieren en zijn onwrikbare vastberadenheid om een magische wereld te creëren waar mens en dier in harmonie konden samenleven, gaf hij het leven aan dit buitengewone park.

Toen de donkere wolken van de Tweede Wereldoorlog zich boven Europa samenpakten, werd het dierenpark niet alleen een toevluchtsoord voor exotische wezens, maar ook een toevluchtsoord voor degenen die op de vlucht waren voor de wreedheden van het naziregime. Oosting, doordrongen van een diepgeworteld gevoel van menselijkheid, opende de poorten van het park voor degenen die werden vervolgd vanwege hun geloof, afkomst of overtuigingen. Achter de façade van weelderige groene tuinen en speelse dieren, bood het park een veilige haven voor degenen die nergens anders een veilige plek konden vinden.

In de schaduw van de olifantenstal en tussen de roofdieren vonden achttien dappere zielen onderdak. Onderduikers, verschoppelingen van de oorlog, vonden hier een toevluchtsoord waar ze in stilte konden leven, beschermd door de klauwen van leeuwen en de beschermende vleugels van vogels. Gedurende de donkerste dagen van de bezetting, leefden ze in de schaduw van de dreiging, maar ook in het licht van hoop – een kostbaar geschenk dat Willem Oosting hun bood.

In maart 1945 dreigde de schijnbaar ondoordringbare bastion van menselijkheid en compassie te worden doorbroken. Duitse soldaten en hun collaborateurs waagden zich in het park, op zoek naar degenen die zich aan hun greep hadden weten te onttrekken. Maar zoals de dieren van het park zich vaak aan het oog van de bezoeker onttrokken, zo wisten ook deze onderduikers zich te verbergen, wegglippend in de schaduwen van de nacht en ontsnappend aan de klauwen van de onderdrukker.

Na de oorlog herrees het dierenpark uit de as van de conflicten, vastbesloten om zijn missie van vrede en begrip voort te zetten. In de late jaren ’60 werd het park echter geconfronteerd met nieuwe uitdagingen. De bezoekersaantallen daalden en de toekomst van het park leek onzeker. Maar wanneer de ene generatie haar taak volbracht heeft, staat de volgende klaar om het stokje over te nemen.

In september 1970 trad Aleid Rensen-Oosting, de dochter van Willem Oosting, samen met haar man Jaap Rensen, op als de nieuwe hoeders van het park. Onder hun leiding onderging het Noorder Dierenpark een transformatie, waarbij nieuwe attracties werden toegevoegd en de magie van het park opnieuw werd ontdekt. De Savanne werd geboren, een stukje Afrikaanse wildernis in het hart van Nederland, en een betoverende vlindertuin opende haar deuren voor bezoekers van over de hele wereld.

Met de opening van het Biochron in 1985, een monument gewijd aan de evolutie van het leven, en de toevoeging van een indrukwekkend aquarium, werd het dierenpark een symbool van kennis, educatie en bewondering voor de wonderen van de natuur.

Van leeuwen die eens de koningen van het park waren, tot de majestueuze katachtigen die hun plaats innamen in 2011, het Noorder Dierenpark bleef evolueren en bloeien, een ware schat voor de stad Emmen en een testament van menselijke veerkracht en mededogen in tijden van duisternis.