In mijn tweeling dorp, verscholen tussen uitgestrekte velden en omringd door een rustgevend landschap, heerste een bijzondere atmosfeer die veranderde met de grillen van de wind. Mijn herinneringen aan dat pittoreske plekje zijn doordrenkt met de geuren die de lucht vulden, als een olfactorische symfonie die het verloop van de seizoenen aankondigde.

Ik herinner mij de geuren, als een vertrouwde metgezel die mijn zintuigen streelde. Kwam de wind uit het noordwesten dan danste de zoete geur van vers gebakken brood door de lucht. Het was alsof de bakkerij, ergens aan de rand van het dorp, zijn deuren wijd openzette en ons allen uitnodigde om deel te nemen aan het feest van knapperige korsten en zachte kruimels.

Maar er waren dagen, vooral tijdens de aardappelcampagne, waarop de wind genadeloos draaide en een onaangename walm van de vloeivelden onze neuzen binnendrong. De stank was onmiskenbaar, een mengeling van aarde, modder en iets wat ondefinieerbaar was maar wat je nooit vergat. Het was de prijs die we betaalden voor het goud van het land.

Kwam de wind uit het zuidoosten, dan veranderde de sfeer opnieuw. Een indringende chemische geur vulde de lucht, afkomstig van de Scado-fabriek aan de rand van het dorp. Het was een geur die doordrong tot in je ziel, een constante herinnering aan de industriƫle aanwezigheid die, net als de wind, onvoorspelbaar was maar altijd aanwezig.

In het voorjaar veranderde het landschap opnieuw, en de geur van vers uitgereden mest vulde de lucht van alle kanten. Het was een krachtige, aardse geur die beloofde dat de natuur ontwaakte en zich voorbereidde op een nieuw seizoen van groei en overvloed.

Te midden van al deze geuren, als een levendig dagboek van het dorpsleven, bewaarde ik mijn herinneringen. Het was een dorp waar de wind niet alleen de richting bepaalde, maar ook de verhalen vertelde van broodovens, vloeivelden, chemische fabrieken en vruchtbare velden die gedijden onder de gulle hand van de natuur en in elk zuchtje wind, in elke verandering van geur, lag de belofte van een nieuw hoofdstuk in het verhaal van ons dorp, geschreven door de onzichtbare hand van de wind.