In het historische landschap tussen Weerdinge en Nieuw Weerdinge strekt zich het uitgestrekte Weerdingerveen uit, een gebied doordrenkt van veenarbeid en een mysterie dat de tand des tijds heeft doorstaan. Weerdinge, ooit een bloeiend esdorp ten noorden van Emmen, is nu vastgelegd in de geschiedenis als een wijk van Emmen sinds het officieel die status kreeg in 1978. De Dorpsstraat, met zijn zijstraten, wordt geflankeerd door Saksische boerderijen die getuigen van een rijk agrarisch verleden. Het dorp werd beeldbepaald door de majestueuze beltmolen, genaamd De Hondsrug, opgericht in 1910 en trots prijkend tegen de horizon.

Nieuw-Weerdinge daarentegen vormt een lintdorp in de gemeente Emmen, een plaats doordrenkt van zijn eigen geschiedenis en gemeenschapsleven. Deze twee gemeenschappen, gescheiden door het uitgestrekte Weerdingerveen, hebben elk hun eigen unieke karakter behouden in het weefsel van de tijd.

Het jaar 1904 zou een keerpunt markeren in de geschiedenis van deze regio. Op 29 juni van dat jaar, terwijl veenarbeider Hilbrand Gringhuis zich bezighield met het turfsteken in het Weerdingerveen, stuitte hij op een raadselachtige ontdekking – twee gemummificeerde lichamen die nu bekend staan als het Paar van Weerdinge.

In eerste instantie dachten onderzoekers dat het om een man en een vrouw ging, waardoor het de titel ‘Echtpaar van Weerdinge’ kreeg. Echter, DNA-onderzoek onthulde later dat het twee volwassen mannen waren, elk met een verschillende moeder. Deze mannen werden naakt in het veen achtergelaten, zonder enige gebruiksvoorwerpen of kleding, wat de intrigerende vraag oproept waarom ze op deze manier werden achtergelaten.

Het mysterie verdiept zich verder wanneer men de omstandigheden van hun dood overweegt. De mannen stammen waarschijnlijk uit de late ijzertijd, ergens rond het begin van onze jaartelling. Over de doodsoorzaak heerst echter onzekerheid, hoewel rond de hartstreek van de rechter persoon een kleine opening werd ontdekt, mogelijk veroorzaakt door een messteek. Het gebrek aan bewaarde botten maakte het onmogelijk om breuken te onderzoeken, maar enkele organen, zoals darmen op de borst van een van de mannen, suggereren een verontrustende verplaatsing van interne organen na de dood.

De ontdekking van de twee mannen, met opmerkelijk goed bewaarde huid die op elkaar kon worden gelegd en opgerold, leidde tot hun overbrenging naar het lijkenhuis van Nieuw Weerdinge in een eenvoudig kistje. Tegenwoordig rust het Paar van Weerdinge in het Drents Museum, waar het de nieuwsgierigheid van bezoekers prikkelt en hen meeneemt op een reis door de tijd naar een mysterieus verleden in het hart van het Weerdingerveen. De plekken Weerdinge en Nieuw-Weerdinge, met hun eigen historische identiteit, blijven elk hun eigen verhaal vertellen te midden van dit fascinerende landschap.