De Strijd om Coevorden: Ganzenstad aan de Grens

Lang voordat Coevorden bijgenaamd werd als de “Ganzenstad,” ontstond het stadje aan de grenzen van Drenthe en Overijssel, getuige van eeuwenlange machtsstrijd en dramatische gebeurtenissen. De geschiedenis van Coevorden begint op 26 november 944, toen keizer Otto I de Grote het recht van foreest (jachtrecht) in de Pagus Thriente schonk aan bisschop Balderik van Utrecht, waardoor de regio onder het bestuur van het Utrechtse bisdom kwam.

De eerste sporen van Coevorden in historische documenten dateren uit 1148, maar de naam zelf verwijst naar een plaats waar boeren hun koeien door een doorwaadbare plek in de rivier leidden. Het was een stad die strategisch gelegen was aan de route van Groningen naar Münster, waardoor het welvarend werd als vestingstad.

De burggraven van Coevorden, Ludolf van Bierum en zijn nakomelingen, speelden een cruciale rol in de geschiedenis. In 1182 leidde een belegering door bisschop Boudewijn van Holland tot de verwoesting van de stad, en graaf Otto van Bentheim werd aangesteld als kasteelheer. Jaren van conflicten volgden tussen de Heren van Coevorden en graaf Otto.

Een keerpunt kwam met de Slag bij Ane in 1215, waarbij de boeren onder leiding van Rudolf II van Coevorden de bisschop van Utrecht versloegen. De vrede was echter van korte duur, en na een reeks oorlogen werd Rudolf II gevangengenomen, gemarteld en vermoord in 1230.

De late middeleeuwen brachten hernieuwde macht voor de Van Coevordens, maar tegen het einde van de 14e eeuw herstelde bisschop Frederik van Utrecht de orde door de erfelijkheid van het kasteleinschap op te heffen. In 1402 trok Reinoud van Coevorden zich terug, en Coevorden kreeg stadsrechten in 1407.

De 16e eeuw bracht de stad onder Gelderse heerschappij en later onder Spaanse belegering. De vestingwerken werden herontworpen door Menno van Coehoorn, maar de stad werd in 1592 platgebrand door de Spanjaarden. Herstel volgde, maar in 1672 werd Coevorden opnieuw belegerd, dit keer door de bisschop van Münster, Bernard van Galen. De stad werd belegerd en ontzet, maar het herstel van de stad duurde lang.

In de 18e eeuw stagneerde de bevolkingsgroei, en Coevorden verloor zijn regionale functie aan Emmen. De Franse overheersing van 1795 tot 1814 bracht verdere uitdagingen met zich mee. Na de Tweede Wereldoorlog kwam Coevorden opnieuw op de kaart, met nieuwe industriële ontwikkelingen en gemeentelijke herindelingen.

De geschiedenis van Coevorden weerspiegelt een eeuwigdurende strijd om macht, identiteit en welvaart, waarbij het stadje keer op keer oprijst uit de as, vastbesloten om zijn plaats aan de Nederlandse grens te behouden.