Suze Zilverberg, Een Joods Meisje dat moest Onderduiken.

Suze Zilverberg werd geboren op 23 november 1921 als dochter van de Daler huisschilder Hartog Zilverberg en zijn vrouw Suzanna ten Brink. Het gezin, met twee dochters en een zoon, woonde in de Westerwijk in Dalen. Suze genoot van een gelukkige jeugd, ging naar de lagere school in Dalen en vervolgde haar opleiding aan de Vakschool in Coevorden.

De Zilverbergs waren een van de vijf Joodse families in Dalen vóór de oorlog. Hoewel ze niet strikt religieus waren, hielden ze enkele Joodse tradities in ere, zoals het vieren van feestdagen. Suze leefde een normaal leven, betrokken bij lokale activiteiten zoals toneelverenigingen en dansavonden.

De komst van de Tweede Wereldoorlog bracht aanvankelijk weinig verandering voor Suze en haar familie. Echter, met de toenemende antisemitische maatregelen van de nazi’s, groeide de angst. Suze’s vader, Hartog, probeerde zijn gezin gerust te stellen, maar de dreiging werd steeds voelbaarder.

In 1942 escaleerde de situatie snel. De Joden moesten gele Davidssterren dragen, openbare plaatsen werden verboden terrein, en de arrestaties begonnen. Suze’s familie werd opgepakt en gedeporteerd naar Westerbork. Ze besloot onder te duiken en werd geholpen door mensen zoals Geert van Wijk, die haar naar veilige schuilplaatsen bracht en haar van vervalste identiteitspapieren voorzag.

Gedurende anderhalf jaar zat Suze verstopt, haar leven volledig beperkt, maar ook vol angst en eenzaamheid. Ze hoorde van de tragische lotgevallen van haar familieleden, die uiteindelijk allemaal werden vermoord in concentratiekampen.

Na de bevrijding van Nederland in 1945, keerde Suze terug naar Dalen en later naar Klazienaveen, waar ze opnieuw begon. Ze vond steun bij Jan Meester, met wie ze later trouwde. Ondanks tegenslagen, zoals het verlies van Jan bij een verkeersongeluk, en haar ondernemerschap, wist Suze een bloeiende zaak op te bouwen en een nieuw leven op te bouwen.

Op 15 februari 2017 stierf Suze op 95-jarige leeftijd in Hoogeveen. Haar leven was getekend door oorlog en verlies, maar ook door veerkracht, vastberadenheid en geloof. Ze overleefde als een van de weinige Joodse overlevenden van Dalen en bouwde een leven op dat werd gekenmerkt door hoop en doorzettingsvermogen, een eerbetoon aan degenen die het niet haalden.

Suze Zilverberg’s verhaal staat symbool voor de vele onvertelde verhalen van moed en overleving tijdens een van de donkerste periodes in de geschiedenis van de mensheid.