In het stille dorpje Wezuperbrug, waar de tijd leek te vertragen tussen de groene weilanden en kabbelende beekjes, werd op een koude januaridag in 1921 een jongen geboren die later de geschiedenis zou ingaan als een held van het verzet: Albert Oosting.

Als telg uit een eenvoudige boerenfamilie bracht Albert zijn jeugd door met het verzorgen van dieren en het bewerken van het land. Maar zijn hart verlangde naar meer dan alleen de rust van het platteland. Na zijn studie aan de ULO besloot hij het boerenleven achter zich te laten en zijn talenten elders in te zetten.

Het was het jaar 1941 toen de schaduw van de oorlog zich over Nederland uitstrekte. Op slechts twintigjarige leeftijd trad Albert toe tot de gemeentesecretarie, onder leiding van burgemeester-secretaris Mr. Antoine Kleijn. Met zijn levendige persoonlijkheid en onverschrokken geest werd hij al snel een sleutelfiguur in het verzet tegen de Duitse bezetting.

Als verantwoordelijke voor het uitreiken van persoonsbewijzen besefte Albert al snel dat hij een cruciale rol kon spelen in het ondergrondse netwerk van hulp aan onderduikers en verzetsstrijders. Met moed en vastberadenheid voorzag hij hen van de benodigde documenten, vaak met gevaar voor eigen leven.

Maar het noodlot sloeg toe op die fatale dag in mei 1944, toen twee Duitse ambtenaren het gemeentehuis binnenstapten op zoek naar Albert en de burgemeester. Ondanks waarschuwingen om te vluchten, bleef Albert op zijn post. Hij werd gearresteerd op beschuldiging van medeplichtigheid aan een overval waarbij een vervalst persoonsbewijs werd gevonden, dat hij had ondertekend.

Na maanden van onzekerheid en martelingen werd Albert overgebracht naar concentratiekamp Vught. In de duistere krochten van de gevangenis, bekend als de Bunker, werd zijn geest gebroken maar zijn wil om te overleven bleef ongebroken.

Op die zwartste dag in augustus 1944 werd Albert Oosting, nog maar 23 jaar oud, naar de fusilladeplaats geleid. Met zijn hoofd hoog en zijn hart vervuld van moed, stond hij daar in het aangezicht van de dood. Hij werd neergeschoten door de vijand, maar zijn geest bleef voortleven in de harten van degenen die hij hielp en inspireerde.

Albert Oosting liet niet alleen zijn gezin en zijn geliefde achter, maar ook een erfenis van moed, opoffering en onbaatzuchtigheid die de tand des tijds heeft doorstaan. Zijn naam zal altijd blijven schitteren als een baken van hoop en verzet in de donkerste dagen van de geschiedenis.